GUY MARTIN VERSUS PLASTIC PEOPLE

Mijn wekker was als eerste wakker vanmorgen. Al append met dochterlief was ik in slaap gevallen rond 22 uur. Eigenlijk wilde ik wakker blijven en opnemen waar ik was…… De berg van een Franse kunstenaar die genoeg had van al dat wetken. In 15 jaar tijd had hij iets moois gemaakt van dit stukje berg. Guy Martin is de naam achter MonteCristo. Hij leeft met zijn partner op deze unieke plek! Weg uit de drukke maatschappij!

gemaakt van plastic waterflesjes
Stenen

De blauwe poort bv is gemaakt van kleine flesjes water. Een botanische tuin, ingericht met verschillende huisjes, alles zelf gemaakt. Dieren die hier hun verblijf hebben…..

Toch moest ik vanmorgen vertrekken om de laatste etappe te lopen. Ik had al gezien dat deze niet echt spectaculair zou zijn, maar toch ga je gewoon aan het lopen omdat je het einde wilt halen. Ik moest terug naar mijn startpunt wat 3 km verderop boven op een berg lag. Loop ik dit stuk of probeer ik een lift te krijgen, zodat ik niet dat extra stuk hoef te lopen!

Al lopende hoorde ik in de verte een auto en ik stak mijn lift vinger op……. hoppetee en gelijk prijs, ik zou zo met Peking express mee kunnen doen?

Weer op de route ging ik met een flink tempo deze keer, eerst een stuk omhoog daarna bergafwaarts richting Maspalomas. Alles via een normale weg waar auto’s en fietsers waren. Voor mij niks aan…….Ik moest eindigen bij de vuurtoren en zag die al vanaf 15 km tot het einde liggen. Dat is dan ook het meest saaie van zo’n tocht. Je gaat als een speer van die berg af en je maakt niks meer mee.

Omdat er niks spectaculairs is, voel je de vermoeidheid in je lichaam van de afgelopen dagen. De rugzak zit niet meer lekker en plotseling voel je de pijn aan je voeten, rug en benen. Saai als de route is kom ik mensen tegen die tuteren of ik mee wil rijden, maar nee…… ik loop het graag helemaal uit!

En zo kwam ik aan bij de vuurtoren en alles was weer klaar!!!!

Wat vond ik van deze GR???
Vooral de eerste helft was hoog koud mist regen, storm….. Hierdoor had ik geen uitzichten. Buiten deze negatieve woorden heb ik weer geweldige mensen ontmoet. De plaatselijke cafeetjes waar ik koffie dronk of als het later was van een wijntje genoot. De communicatie die er ontstond omdat het erg koud was…… of een oudere man die me een schapenwollen trui en muts aanbood voor €5.00


Eenmaal over de top van het gebergte, was er ander weer. Ik kon de truien uit en de korte broek aan. Uitzichten kwamen tevoorschijn en alles kwam tot leven. De kudde schapen die me niet door lieten, en vogels die wakker werden!!!

Ook kwam ik door een stuk natuur waar flink de brand was geweest.

De afdaling die er natuurlijk bij hoorde maar voor mij eigenlijk te steil was…….

De bergpas die ingestort was waardoor ik me van de berg af liet glijden…..

Buiten het gevaar waren de overnachtingen zo leuk!!!! Artenara met de Hostel…. El molino del Agua, een paradijsje in een vallei, en dan MonteCristo met de Franse kunstenaar.
En nu is het weer voorbij…. en zit ik zoals Guy zegt weer in het plastic leven?


Buenos Tardes……

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest

Geef een reactie

Over mij

Hi, ik ben Jeanne. Ik ben een actief persoon, altijd vol ideeën en sportief in hardlopen, fietsen, wandelen en hiken! Mijn hart ligt op de Canarische Eilanden.

Ik hoop van harte dat ik mensen kan laten genieten. Kijk gerust rond op de site, en lees de blogs van de verschillende avonturen op de Canarische Eilanden.

Translate »

Kom bij deze gezellige Club!

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten, en leuke verhalen.