La Gomera

Gr131 La Gomera

GR131 La Gomera San Sebastian El Cercado.

What the hell.......wat een hitte!!!!

San Sebastian naar El Cercado,
De boot was een uur te laat, waardoor ik te laat begon aan de etappe. Met een 35 gr, geen zuchtje wind, en nergens schaduw, best zwaar.
Eindelijk in de havenplaats San Sebastian, begon ik aan de Camino. Dol enthousiast stapte ik snel het stadje uit, zonder eigenlijk te kijken hoe mooi dit is. Maar ik wilde meters maken omdat ik veel te laat begon en niet wist wat me te wachten stond. Met een flesje water extra in mijn backpack begon ik te klimmen.Ik zag de kleurrijke huisjes van San Sebastian kleiner en kleiner worden.  De eerste 10 km moest ik naar 1000 meter hoogte, en dat was zwaar! Ik moest wat verzinnen om aan water te komen want dat was een probleempje. Iets van de route zag ik in de verte een soort van huis/schuur, maar ik had geen idee of daar iemand aanwezig was om mij van water te voorzien. Klauterend naar boven en Hola roepend kwam er iemand uit dat huis/schuur. Er bleek een soort kluizenaar in een smoezelig vies stinkend hemdje te wonen met zijn twee geiten, kippen en een paar honden. Het stonk enorm, maar was me bewust dat ik water nodig had. Ik legde deze man uit wat ik aan het doen was in een soort gebarentaal. Hij bleek me te verstaan en kwam met een grote fles drinkwater. Hij vulde mijn flesjes en begon enthousiast te vertellen over dit buitenverblijf van hem. Ik liet het verder en bedankte hem voor het water.

Gatver wat was het heet, en al snel besefte ik dat de watervoorraad niet echt veel was, en ik waarschijnlijk veel te weinig had meegenomen. 20 km had ik voor vandaag op het programma staan, maar door de hitte en veel te laat vertrekken was dit onmogelijk.

Mijn klim ging verder tussen wegspringende hagedissen en krekels.Inmiddels al op een aardige hoogte had ik schitterende uitzichten op de Garajonay vallei. Maar ook erg smalle paadjes die de route erg moeilijk maakte. Ik had het zwaar, ik kwam duidelijk conditie te kort, en voelde dat ik nog niet helemaal hersteld was van de operaties, en mijn oedeem. Verder klimmend besefte ik dat ik het niet zou halen vandaag. Ik was te moe! Ik klom tot 1400 meter hoog en zag een cafeetje liggen aan een weg. Mijn overnachting was nog 10 km verderop. Ik viel letterlijk dat kroegje binnen en bestelde een halve liter bier. Dat was op in een slok…..HaHa! Via dat kroegje regelde ik een taxi die me naar mijn geboekte huisje bracht, in de middel of Nowhere. Maar fantastisch om daar te zijn met een uitkijk over de vallei van het dorpje El Cercado. Het dorpje lag zo mooi bij die vallei en was zo heerlijk stil! Na een goede douche en een flesje wijn van een lokale wijnboer, een stukje brood met wat kaas, wat de eigenaresse voor mij gehaald had, zat ik lekker op t terras om mijn verhaal te schrijven.

En daar had je het……. De rust was gedaan, een oude dorpsbewoner zette zijn casettedeck aan met Duitse slagers en Spaanse Julio’s. Onder de indruk van de ouderwetse cassette, en het steeds vooruit en terugspoelen van zijn tape’je  was ik totaal …hoe noem je het…flabbergasted door de verstoorde rust in deze vallei.
Gelukkig was deze man wat ouder en hield het rond de klok van elven op!

Goodnight………