Lanzarote

GR131 Lanzarote

GR131 Lanzarote Las Brénas Playa Blanca

Het laatste stukje Camino Natural....

Las Brénas Playa Blanca,
Na de nodige blaren doorgeprikt, en nog even bij de haard gezeten, in plaats van al die kille huizen, waren we vanmorgen vroeg wakker. De zon scheen🌞🌞😀…….  De laatste kilometers kwamen eraan, en jawel…..in korte broek en hemdje. We moesten met de taxi terug naar onze route. Tijdens t wachten op onze taxi in Femes, heb je een gigantisch mooi uitkijkpunt, naar Playa Blanca….onze eindbestemming. Het leek zo dicht bij!!

Maar goed…..We vervolgden onze tocht vanaf Las Brenas, waar we gisteren gestopt waren. Een beetje een saai dorp, wat bestaat uit, aan ketting vastzittende honden. Meer zag je niet. Ook die honden zien schijnbaar nooit mensen, want ze gingen zo te keer, dat als de ketting brak, wij hier niet meer waren😏

Langs de zoutvlakte af kwamen we terecht op een pad wat vol lag met keien, die we op en af moesten en zorgen dat we niet alsnog vielen op t laatste stukje. Het begon aardig warm te worden, zelfs aan de hete kant. Volgens mij moet t op dat stuk in de zomer dan ook erg heet zijn, want het leek wel een woestijnvlakte met allemaal scheuren in de grond. Dit stuk ging geleidelijk weer omhoog. Totdat we de top hadden bereikt, zagen we weer Playa Blanca tevoorschijn komen. Bergafwaarts kwamen we een schaapherder tegen met gigantisch veel schapen, die blij waren met de begroeiing op de lava. Apart gezicht…..ik begon al te zingen …Heidi, Heidi, deine werld sind die bergen….🎶🎶🎶Claudia waande zich in de Von Traps…..

Maar we moesten nog een lang stuk, een erg saai stuk, er kwam geen eind aan……totdat we bij de stort terecht kwamen van de bewoners, eindelijk…….we zijn er. Het bordje Playa Blanca van de Camino tikten we aan, maar er stond een richting bij met nog 1,7 km te gaan!!
Dus….weer in de pas, in de brandende zon…zoekende naar het einde!

Natuurlijk midden in het centrum, met een groot bord van de Camino, hebben we het uiteindelijk voor elkaar. Eindelijk een bak koffie en onderdak zoeken voor de rest van de dagen, het was warm dus na de koffie, hup t strand op. En jawel………er kwam een wolk, die ging niet meer weg, en werd steeds donkerder. Het weer vertrok en de trui moest weer aan😬😬. Geen strand dus, we besloten de bus naar Puerto del Carmen te pakken en daar een appartement te boeken met zwembad, voor t geval dat er een wonder gebeurd!!

Van Noord naar Zuid……..Fantastisch mooi om te doen. De route gaat verder naar Isla de Lobos, Fuertaventura, Gran Canaria, Tenerife, La Gomera, La Palma en El Hierro, dus ik ben nog niet klaar. Tent? Nou…..nee, Finca of B&B? JA…….

GR131 Lanzarote La Asomada Las Brénas

op weg naar las brénas

La Asomada Naar Las Brénas,
Na de lange etappe van gisteren zijn we wederom op tijd gaan slapen in een b&b typico Lanzarote. We waren zo moe en zo koud dat we in bed moesten liggen om onszelf warm te houden. Ik sliep al vroeg en werd ‘ s-morgens ook op tijd wakker. Het zonnetje scheen door t dakraampje…..veelbetekenend . We hoorden buiten al wat gerommel van de eigenaresse, die het ontbijt buiten op zou zetten in haar mooie patio als de zon scheen.
We waren nog geen kwartier wakker en hoorden de regen al plenzen…. ook t veelbelovende ontbijt werd weer met SCHEISSE….. naar binnen gehaald. De eigenaresse is Duits!!
Ok…het ontbijt maar weer binnen opgegeten, dat vol met hondenharen zat…….niks mis met die honden, die vielen ons niet aan, maar waren nadrukkelijk aanwezig dus ook in t ontbijt.
Rond 10.00 uur gingen we op pad, naar onze bestemming, Las Brenas, de laatste stop ongeveer 7 km van Playa Blanca af, onze eindbestemming. Wel weer een tocht van 18 km berg op en af. Die klote rugzak begint nu wel erg zwaar te worden. Die enorme rugzak is de grootste ellende van de hele tocht. Een tocht lopen van 18 km is al best veel, maar met een grote rugzak van 12 kilo, das best lastig.

Het eerste stuk ging wederom bergopwaarts. Ik kreeg al gelijk last van die verdomde zak. Verkeerd ingepakt😬. Maar goed , boven aan de top kregen we de beloning van de beklimming.

Voor de top ruw en kaal landschap, na de top ineens in het prachtige wijngebied van Lanzarote, La Geria, Uga en zo naar Yaiza, onze tussenstop. Het weer is plotseling omgeslagen en we konden in een hemdje en korte broek lopen, totdat net voor Uga weer een donkere wolk verscheen, en hup……hoes over de zak, regenjas aan, en lopen weer, bui voorbij en alles weer uit. Kan je nagaan, eerst zak af, alles eruit want er komt een bui, bui voorbij, zak af, alles er weer in! En iedere keer die zak optillen is net een soort van gewichtheffen…..Godverdegodver……..en zo loop je door de buien. Het wijngebied is erg mooi, de wandelaars die we tegenkwamen groetten ons……sommige vroegen waar we heen liepen, en keken verontwaardigd als we zeiden ….Playa Blanca! Na Uga gingen we richting Yaiza, een mooi dorpje die een historie aan geschiedenis heeft van de vulkaanuitbarstingen . We kennen iemand die in Yaiza een kunstgalerij heeft in het Complex Artisana , ze is een Nederlandse die al langere tijd op t eiland woont, en we vroegen of we onze tent en slaapspullen bij haar achter konden laten, zodat we met minder ballast verder konden gaan. We hadden hiermee besloten toch niet meer in die tent te gaan slapen!! De hele tocht niet gedaan overigens!

Natuurlijk kon dat….zei ze, en haal t maar op als je klaar bent. Een paar kilo lichter en met steeds minder wolken in de lucht, lopend in een hemdje zetten we de tocht voort….nog een kilometer of 7 en we waren bij Las Brenas. Het zonnetje scheen, we verkleurden wat, en we waren vrolijk…..bijna de eindstreep gehaald. Aangekomen in Las Brenas, zochten we een leuk plekje om wat te drinken en een onderkomen. Een Finca een paar kilometer verderop was vrij, en moe als we waren, gingen we dit niet meer lopen. We pakten een taxi, en die zette ons netjes af. Echt een mooie plek weer…..beetje een hippie stijl en een echte houtkachel. Daar hebben we ook gretig gebruik van gemaakt.

We kregen van de eigenaar door dat er een goed restaurant was. Daar waren we aan toe. Lekker eten een keer. Bar Femez heette het. Een bar, nou dat was t ook…..een bar waar de lokale stukadoor en bouwvakker ‘s-avonds voor ze naar huis gaan even wat alcohol naar binnen werken. Wij zaten aan een tafeltje dichtbij de keuken, je moest opletten om niet uit te glijden van het vet op de grond, maar ja…..het zou goed moeten zijn. De kok…… nou ja…..uhhhhhh, een vies uitziend oud mannetje. Deze keuken zou door Rob Geus niet goedgekeurd zijn, we werden er niet vrolijk van 😲. Maar ja het zou goed moeten zijn, dus bleven we toch zitten. We bestelden wat gambas …. en ja die waren erg lekker, daarna iets van la plancha vis dingus. Nou t was een soort cafetaria voedsel, met zelfgemaakte frietjes die precies 1 minuut het vet hadden gezien maar uiteindelijk best goed, en wel goedkoop, dat telt ook. Morgen de laatste 7 km tot de finish en dan relax…… of t weer t toelaat om aan t strand te liggen weten we niet, maar sinds afgelopen middag ging t beter met t weer dus t zou moeten kunnen.

Hasta Manana…..

GR131 Lanzarote Tequise La Asomada

TJA...........

Tequise La Asomada,
Vannacht een lange slaapnacht gehad. Het was koud in Teguise, lag al heel vroeg in bed om wat warm te worden! Centrale verwarming kennen ze niet op Lanzarote. Na al die buien van de afgelopen dagen en koud weer, zou t vandaag beter moeten gaan, zeggen de voorspellingen. We namen afscheid van ons onderkomen, en gingen op weg met een dikke trui, aan de ene kant was het een beetje blauw in de lucht, aan de andere kant onheilspellende donkere wolken. Gaandeweg liepen we van de donkere lucht weg , en kwamen zelfs in een weertype wat normaal moet zijn. Ik had het heet met die trui zelfs! Maar we waren toch wat te optimistisch……na anderhalf uur kwam de eerste bui al…….gatvergatver………..

 

De route was niet al te steil en ondanks het buiig weer liepen we relaxt naar San Bartelome. Dat zou onze volgende stop zijn, maar we hadden besloten om deze dag toch door te lopen naar La Asomada. Zoals we hadden berekend, zou dit ongeveer 18 km zijn. Getraind als we zijn was dit te doen!  Iets voor San Bartelome , kreeg Claudia zo’n last van haar voeten, dat ze niet meer verder kon op haar Hokas. Ze besloot nieuwe wandelschoenen te halen in San Bartelome, want daar hebben ze een winkel voor dit soort sporten! En zo gezegd, wij die winkel binnen, en Claudia slaagt gelijk in een paar North Face wandelschoenen, een paar sokken erbij en een Buffje….. ook ik slaag in een jackje tegen de kou en regen.

Nou op weg naar de koffie……maar zoekend naar een koffie tent, begon t weer kei hard te plenzen. Potverdorie t hield maar niet op. Uiteindelijk hadden we onze koffie, en toen we maar weer op pad gingen zagen we in t centrum een heel gezellig marktje met muziek. We wilden daar wel wat blijven rondhangen, maar we hadden ook gezien dat we nog 12 km moesten lopen. En het was al 14.30 uur! Aangezien het hier rond vijf begint te schemeren moest de pas erin. Maar wat was t zwaar die laatste kilometers. Flinke beklimmingen zaten ertussen, maar we werden allebei ook doodmoe…..mijn horloge gaf aan dat we 27 km gelopen hadden, maar die was al gestopt met tellen omdat de batterij op was. We kwamen uiteindelijk dicht bij La Asomada en ik zou de eigenaresse van ons verblijf bellen, als we er bijna waren. Ze legde alles in gebrekkig Duits/Engels uit waar we moesten zijn, maar ik was moe dus kon t allemaal niet meer zo verstaan. Ik zei maar

‘oui’, daarna ‘sí’ en ‘yes’ en ‘ja’ dabei.

We sloegen linksaf zoals ze zei…….. maar tjonge jonge…. dat was verkeerd en na een paar keer gebeld te hebben, en een fikse omweg, waren we er uiteindelijk. Het was donker toen we aankwamen. De eigenaresse stond in zwart pak in zwart zand in het donker te zwaaien, lekker handig 😏

We waren zo toe aan wat eten en een glas wijn, dat ik gelijk vroeg of er een supermarkt in de buurt was. NEE dus……..De eigenaresse zag dat we moe waren en ze bood haar auto aan, om naar de supermarkt te rijden. In een hele grote jeep, meer een rijdende vuilnisbak en stinkend naar honden, sjeesde ik naar de supermarkt. Snel wat ingeslagen en terug naar t verblijf. We waren zo kapot, dat we alleen nog maar konden denken aan een warm bad (dat viel wat tegen), wat eten, wat wijn en een bed.

Pfffff wat een dag…….alles in totaal tegen de 30 km gelopen vandaag.

Dat was een tikkeltje teveel.

Morgen iets minder ver en misschien een zonnetje erbij zonder die verdomde regen!