Santiago

Genoeg geweest…..!!!

Na afsluiten in Finesterre en een dagje in Muxia, ben ik vanmorgen begonnen aan de terugreis. Als eerste naar Porto om vanuit daar naar Amsterdam te vliegen. Van Muxia naar Porto met de bus was een reis van 2 uur en een reis van 5 uur.

Zo zie je onderweg naar Porto dat het klimaat ook anders wordt. Galicia is een deel van Spanje waar vaak bewolking is en veel regen valt. Dat heb ik ook gemerkt….. Haha!

Porto is een mooie stad, er hangt sfeer en een heel gezellige binnenstad. Na veel slapen in de bus, en mijn backpack achtergelaten in mijn hostel ging ik in een lekker zonnetje op pad. Ik wilde graag naar de overkant van de rivier omdat daar de proeverij’tjes zijn…??

Wat me opviel waren, en hoe kan t ook weer? De schortjes……

Overal zag ik ze weer, en natuurlijk maak ik daar een foto van……

Wat ik ook zag in een Portugees winkeltje was Vlisco…… hoe apart!

Petjes…… !!!!

Morgen overdag nog wat rond struinen en s’avonds naar huis.

Maar wat een reis…. bijna 500 km gelopen, en als ik de niet getelde km meetel zit ik er overheen. Voor mij merk ik dat ik niet goed meer meekan. Ik heb last van de diabetes en nieuwe pomp. Deze heeft me nachtenlang wakker gehouden omdat ik energie te kort kwam. Ik moest eten of ik nu wilde of niet! Ook overdag merkte ik dat ik geen insuline moest gebruiken tijdens het lopen, en zelfs bij moest eten! Mijn been en littekens in mijn liezen deden pijn, als ik teveel liep, ik heb hele brandende voeten, en het gevoel of ik ze continue moet koelen! De pijn in mijn linkervoet…… alles bij elkaar weet ik dat ik niet meer alles kan doen wat ik vroeger zo goed kon. Ik kan nu ook volmondig zeggen

” TIS GENOEG”……..

Voor mij was het een hele ervaring om op deze manier op vakantie te gaan! Slapen in een stapelbed met mensen die je totaal niet kent. Het gesnurk, de luidruchtigheid als ze s’morgens rond 5.00 uur gaan vertrekken….. maar het had ook zijn charme. Vooral de eerste 10 dagen, de race voor een bed!! Was je te laat dan pech, de regen, de ontmoetingen onderweg, die je weer moed gaven om verder te lopen. 25 tot 35 km per dag non-stop…… geen dag rust gehad! Dan wil je een route lopen en durf je niet in verband met geen slaapplekken, dan kondigden zich een Nederlandse vrouw aan die me voorruit helpt en me laat slapen ! Hoe bijzonder……Maar als je me vraagt of ik het weer doe? VOLMONDIG JA!!!

Mijn reis was het plannen van een vliegtuig en daarna maar zien hoe en wat…. en alles kwam goed! Een keer raakte ik wat in paniek, maar dat lostte zich ook weer op. De regen, klets en kletsnat en ik had geen onderkomen! Ze stuurde me naar de plaatselijke herberg en die zat vol! Hij vertelde dat alles in de omstreken vol zat en de moed zakte me echt in de schoenen. Kou, kletsnat, en geen slaapplek. Dat was de enige keer dat ik lichtelijk bang werd!

Santiago deed me niet zoveel, simpelweg omdat het niet mijn eindbestemming was. Wel leuk om daar op dat plein aan te komen, maar voor mij was het huppetee en verder!

Daarna was de tweede Camino, Santiago naar Finesterre, dat was voor mij het leukste! Simpel, geen drukte en race, nieuwe mensen en een mooiere omgeving. Maar ook het eindpunt was bijzonder. De stenen, de zonsondergang, en de herbergen waren echt leuk! De gemoedelijkheid van de mensen als je op je eindpunt was.

Waar je over na moest denken was hoeveel kilometer, waar ga je slapen, en waar kom ik aan eten…… dat is zo anders als in bv Nederland! Daar denk je over alles na en hoe alles moet, zelfs over wat je moet koken….. Doordat ik een paar weken zo heb geleefd was het moeilijk om de stap te zetten en mijn terugreis te boeken. Ik had echt geen zin om daarover na te denken, maar ja…. je moet terug! En dan wordt je uiteindelijk toch gedwongen om na te gaan denken!!

Ik zit nu in het tuintje van de herberg, aan een wijntje en mijn verhaaltje…. relaxed en klaar……

Een paspoort vol stempels en ingeschreven als pelgrim…… de stenen achtergelaten op een mooi plekje, dat is mijn souvenier?

Muxia…..

Wat ik nog wilde na Finesterre was Muxia. Deze twee plaatjes zijn de moeite om te bezoeken. De laatste had ik per bus afgelegd vandaag. Er waren meer lopers die hetzelfde plan hadden om naar Muxia te gaan. Een lieftallig rustig klein plaatsje met een bijzonder mooi strand.

Maar voordat ik naar het strand ging was er nog wat te bekijken en een Bergje te beklimmen.

Ik was vooral moe, opgezwollen voeten, pijn in mijn voet, gehele ontregeling van mijn nieuwe pomp waardoor ik de laatste dagen erg veel last heb van de wisselende suikerspiegel. Omdat ik een hele moderne zelfregelende pomp heb, kan ik dit niet zelf aanpassen!! Een punt van aandacht!!

Daarom is het tijd om terug te gaan, het was goed maar ik weet ook dat ik niet gezond ben en terug moet! Het vele wandelen heeft zijn tol geeist. Gisterenavond was vredig bij de zondsondergang, ik heb de stenen een plekje kunnen geven, dat voelde goed!!

In het dorpje was een marktje en om op de eerste week terug te komen vond ik iets leuks…..

Schortjes …… !!!! Ik vroeg iemand een schortje voor te houden maar ze snapte de bedoeling niet haha…..

Vandaag was vooral een dag van moeheid, slapen en zorgen dat de terugreis helemaal geregeld is. De laatste stempel is binnengehaald, en nog een certificaat erbij….. Morgen wordt het een reisdag naar Porto, een volledige dag in de bus.

Welterusten en tot morgen…..

Vandaag even bijna niks…

Vandaag was de mooiste dag van alle dagen op de Camino……. Herbeleving met andere lopers, een beetje strand en het allerbelangrijkste…… de vier stenen! Dat was waar t mede om ging. Een speciale dag!

Deze 4 stenen zijn met mij mee gereisd naar Santiago en daarna naar Finesterre. Hier heb ik ze symbolisch achtergelaten en zullen hier. Lijven liggen!

Een steen voor Brit, een steen voor Elvira….. deze twee zijn overleden aan de rotziekte kanker. Een steen voor Josien die vecht en voor nu nog het uiterste eruit probeert te halen, een steen voor Rita, de kanjer die met de sport op blixumbos altijd met mij in strijd ging om te winnen. Er zijn veel mensen die overlijden aan deze ziekte, ik ben voor nu een overlever! Wat kan je nog doen als je weet dat mensen doodgaan aan deze ziekte, je bent machteloos!! JE KAN NIKS DOEN!!!!

Volgens de Romeinen …….

Het einde van de wereld! Dit is mijn laatste etappe en voelt ook als de laatste! Ik ben er klaar mee….. mijn lichaam heeft rust nodig en mijn voeten hebben teveel gehad en zijn overbelast!. Maar het is goed zo…

Vanmorgen vertrok ik net na zonsopkomst richting Finisterra. De laatste 30 km. Gisteren was het het weer wat ik graag heb, zon warm en zweten, vandaag was het weer koud, kil miezer en regen!

Onderweg door het bos zag ik een paard staan. In eerste instantie dacht ik een wild paard, maar dichterbij zat hij aan een touw. Raar….. want hij zou lekker in de wei kunnen staan! Toen ik dichtbij was zag ik dat het touw overal rondom de bomen gewikkeld was en het paard kon veen kant meer uit.

Ik besloot mijn reddingsactie op touw te zetten en ging t touw tussen de bomen en brandnetels losmaken , zodat t paard in de wei kon staan! Welke stommeling doet zoiets vraag je je dan af! Soms dan vervloek je de mensen die zo met de dieren omgaan.

De eerste 15 km liep ik flink door om al voor de middag de nodige kilometers te maken. Het was vies miezerig weer en erg koud.

Ik kwam in wat levendigheid en als de zon geschenen zou hebben was het werkelijk een prachtig uitzicht….. maar ja zoals al zoveel dagen, ook nu niet, maar ergens ligt de zee als je goed kijkt!

Eindelijk een dorpje voor koffie, en meteen zie je de lopers weer die ook dachten aan koffie. De Spanjaarden die flink applaus ga en aan mij omdat ik het weer voor elkaar had om in mijn eentje het koffiepunt te bereiken. Ik verstond ze niet maar ik kom ze steeds tegen. Na de koffie moest ik vlug weet verder, het was nog lang voordat ik er was.

De zee was al in zicht en de kronkelweg liep langzaam naar Finesterre. Ik was kapot toen ik aankwam. Mijn voeten vooral, ik kon er nog moeilijk op staan, zo’n pijn! Maar ik was er……

wat normaal schitterend moet zijn was nu grauw kou en regen. Heel erg jammer!

Ik kwam bij mijn hostel en moest eerst mijn rugzak kwijt, andere schoenen aan, en mijn credential halen. Een certificaat dat je ook Finesterre gelopen hebt.

TOTAAL 480km gelopen! Op 3 km na, die ga ik morgen doen. Het wordt zonnig, warm en een mooie dag om mijn 4 stenen achter te laten bij het echte einde van de wereld punt. Ik ga dat morgenavond doen…… ik neem een flesje wijn mee de berg op, want daar is het punt, en ga de zonsondergang kijken op dat punt! Ook vanavond klaarde het weer weer op en heb ik een paar foto’s kunnen maken met mensen van de Camino.

Mijn slot verhaal komt morgen, voor mij een speciale dag. Niet Santiago maar Finesterre!

Een fijne plek…..

Wat ik was vergeten te melden gisteren, was toen ik aan het lopen op de Camino naar Fisterre iemand riep mijn naam….. He Jeanne(Jane) I gave you the credential yesterday…….. Ik dacht…. hoezo?? Toen kwam ik erachter dat hij me had ingeschreven waar ik de foto’s van gepost had. Ongelofelijk dat hij na zo velen inschrijvingen can wachtrijen van twee uur dat hij mijn naam weet!!

Maar vandaag na een zware dag gisteren stond ik om 7 uur op en ging mijn ontbijtje halen, zodat ik om 8 uur onderweg was……

Het was fris zo vroeg maar de zon brak door en het werd zowaar 30 graden. Ik had vannnacht mijn kamer gedeeld met een paar Spanjaarden die mijn tempo graag bij wilde houden! Ik vond t wat vervelend omdat ze bij me bleven. Na 12 km kwam er een koffiepunt en ik haakte graag af. Ik ging voor de koffie, en zo kon ik mijn pad alleen voortzetten. Maar het was weer een lange route, 30 km volop in de zon. Het was een fijne dag, ander landschap en goed weer. Maar die voeten….. mayowmay…… met flinke beklimmingen kwam ik uiteindelijk in mijn herberg aan…… En wat voor een….. in the middle of nowhere ligt er dan een herberg met restaurant en een basige vrouw waar je in eerste instantie bang can wordt. Maar Ow zo aardig en lief. Ze bracht mij naar de slaapplek en alles was spik en span! Fijn bed alles zeer schoon en een fijne relaxplek om te genieten van de zon!

Dorpje met 4/5 huisjes en een herberg. Ik ben nu op de Camino naar Fisterre en een totaal andere Camino. Je ontmoet andere mensen en het lijkt of alles opnieuw begint.

Het menu wat je krijgt in een herberg is een 3 gangen menu Inc. Drank voor 9€. Vandaag heb ik er voor t eerst gebruik van gemaakt, omdat er verse vis was. Salade vooraf, vis met salade en patates en toetje of koffie na, incl. Wijn zoveel je wilde…..

k

Maar zoals ik al vertelde, nieuwe Camino nieuwe mensen…… deze Camino vind ik leuk!?

Morgen laatste etappe van ongeveer 33 km en dan is t klaar. Mijn laatste oorkonde en dan beachtime….. hopelijk schijnt de zon aankomende dagen……